Hoe gaat het verder?

 

Sommige schrijvers hebben als ze aan een boek beginnen van a tot z hun verhalen uitgedacht. Ik niet. Het schrijven van de verhalen rond Lammert Aslander is ook voor mij een ontdekkingstocht. Al schrijvend leer ik deze mensen kennen. Ik kan dus ook wel wat hulp gebruiken. Ik heb suggesties nodig, meedenkers.

Wat is er bijvoorbeeld gaande tussen Aslander en Mila? Het is Aslander niet ontgaan hoe mooi ze is, maar hij staat zichzelf in het eerste deel geen relatie toe. Waarom niet? Mila vertrouwt Aslander kennelijk voldoende om hem een appartement aan te bieden, maar ook zij houdt iets voor zichzelf. In het tweede deel valt Aslander op zeker moment voor de schoonheid van Mila, maar dat loopt raar af. Wat is er met Mila? Is ze bang voor zichzelf of speelt ze met Aslander? En waar kwam bij Aslander die kinderachtige behoefte vandaan om Mila terug te pakken, te vernederen?

En vooral: hoe moet dat in de volgende Aslanderboeken verder met die twee? Ontstaat er iets moois, of knallen ze uit elkaar?

Er liggen meer onbeantwoorde vragen. Wie is Thera? Of, in het hoofd van Aslander, al op de boot naar Ameland: “Wat ís er met dat mens?, dacht Aslander. Hij voelde irritatie, maar er kwam ook iets anders in hem boven, iets dat onmiskenbaar met zijn werk als predikant te maken had. Hoe kun je zó snel denken, zó scherp van de tongriem gesneden zijn en kennelijk zó weinig behoefte hebben om ook maar enigszins sympathiek over te komen… Wat voor beschadiging moet je oplopen voordat je zó wordt?”

En Egge? Hij is psychiater, degene die de harten kent. Maar kennen we zijn hart?
Bülent heeft een geheim, dat is wel zeker. Aslander en de zijnen denken dat hij homo is en niet uit de kast durft komen. Maar is dat het? Hij zit daar maar op dat eiland, dingen te doen die nauwelijks iemand kan… is hij wie hij zegt dat hij is?

  16 reacties aan “Hoe gaat het verder?”

  1. En nu heb je je studie afgerond en ben je al een tijdje als predikant actief in Dronten. Dus komt Aslander III binnenkort af? :-) Of slokt je nieuwe minnares (voor alle duidelijkheid: die gemeente) al jouw tijd op? Uit egoïstische motieven hoop ik van niet, want ik wil toch echt weten hoe het afloopt met Thera’s erfenis.
    Hoe dan ook, het ga je goed.

  2. Beste Rien,
    Al maanden keek ik uit naar Aslander 3, Thera’s erfenis. De aangekondigde datum in juni ging voorbij en het boek verscheen niet, ook half juli, half oktober niet. En nu zegt de uitgever zoiets als september 2015. Heel spijtig dat ik zo lang moet wachten en dat helemaal nu ik die ene voorproef-bladzijde gelezen heb. Het boek gaat toch wel komen? Ik vraag dit omdat je deze site al maanden niet meer lijkt bij te houden. Gelukkig kom ik je in het ND nog wel tegen. Dus blijf ik goede hoop houden dat je nog altijd met Aslander onderweg bent. Dat klopt toch wel?
    Sterkte en creativiteit hiermee.

    • Ha zeker komt dat er nog van. Ik ben op ongeveer een kwart. Afgelopen zomer ben ik in Servië geweest, op Tara Mountain, de berg van Mila, en ook in het klooster waar het verhaal uiteindelijk moet eindigen.
      Maar inderdaad, er is een kink in de kabel: mijn studie heeft momenteel de hoogste prioriteit. Zodra die af is, pak ik Aslander weer op. Ik hoop dat dit komend najaar zal zijn.

  3. Beste Rien,

    Als lezer van het ND had ik ooit iets over het eerste deel van Aslander gelezen. Afgelopen week heb ik alle 2 de delen via de bieb geleend en alles in een ruk uitgelezen. Ik vond het jammer dat het uit was. Prachtige figuren en karakters schets je in je boeken. Spannende verhalen op mooie locaties waar ik persoonlijk meerdere keren op vakantie ben geweest! (Ameland en Zuid-Beveland). Ik zie uit naar de vervolgdelen!
    Janco van Voorst, Lelystad

  4. Dag, schrijver met veel gaven.
    Het is 4 december 2012 en in drie dagen las ik Aslander II uit. Tja, er waren ook andere bezigheden!
    Opnieuw een intrigerend boek. Geweldig. Ik wacht nu al op het vervolg. Het maakt mij niet zoveel uit of ze mekaar krijgen! De psychologie van deze beide personen boeit me op zich al genoeg. Trouwens, die Thera mag er ook zijn.
    In dit deel kwamen wel meer flarden voor waardoor je je afvraagt wat de problematiek is bij zowel Aslander als Mila. Kun je lekker over doordenken zelf…
    Er is me alleen één ding opgevallen, en dat is een praktisch puntje. Op pagina 29 rijdt Jeannet met haar kleinkind op de ene arm en haar andere hand op het rolstoelwiel overal naartoe. Heb je dit zelf uitgeprobeerd? Niet per se met een baby, maar met één hand je rolstoel besturen? Het is namelijk zo, dat je dan rondjes draait, tenzij je met één voet kunt bijsturen. Tenminste… ik heb in de maanden dat ik ooit volledig rolstoelgebonden was mijn kopje koffie altijd tussen mijn benen moeten zetten als ik rechtuit wilde rijden!
    Verder: dank voor een goed boek met christelijke diepgang zonder betutteling!
    Gods zegen in alles,
    Hannie van der Wielen

  5. Beste Rien,
    ik heb “Aslander” met veel genoegen gelezen. Op uw website hoopte ik iets meer over de naam van de hoofdpersoon tegen te komen. Als ik het boek niet van iemand had gekregen, zou ik het nooit in de hand genomen hebben. Tijdens het lezen was ik steeds bezig met de vraag: waarom heet die dominee zo?
    Ik ben er niet uitgekomen.
    Graag uw reactie,
    en ik zie uit naar deel 2!

    • Beste Ineke,
      Met excuus voor mijn traagheid. Vakantie gehad. Op een paar plekken op de site wordt echt wel uitgelegd waar ik de naam Lammert Aslander vandaan heb hoor. En als je kijkt naar de lezersreacties, zie je dat er ook heel veel ‘echte’ aslanders tussen zitten. De ‘echte’ Lammert Aslander is een oud-collega van mij bij het Nederlands Dagblad. Gelijk toen ik hem ontmoette, dat moet halverwege de jaren negentig geweest zijn, vond ik al dat hij de mooiste naam ter wereld had. Ik besloot gelijk dat als ik ooit een boek zou schrijven, ik hem zou vragen of ik zijn naam mocht lenen voor mijn hoofdpersoon. Dat mocht! Ik heb aan de echte Lammert Aslander het eerste exemplaar mogen overhandigen, en hij was als ‘mystery guest’ mee op de tweede Aslanderdagtocht naar Ameland, afgelopen voorjaar.

  6. Hallo Rien,

    Ik heb je boek in een stuk uitgelezen…Ik vond het echt goed geschreven. Ik kon me verplaatsen in de hoofdpersonen Het las makkelijk weg en prikkelde mij enorm om verder te lezen maar ja het boek was uit…. super!
    Ik vond de soort predikant/ dominee die je gekozen hebt voor je boek erg verrassend maar zeker de moeite waard om hier meer mee te doen.Temeer omdat de kleinere kerken waarin dit principe toegepast word ook in Nederland zijn intrede maakt. (Ik heb het dan over de kleinere huiskerken) Hij staat op een manier in de kerk en in het leven die mij wel aanspreekt, Super hoe je het laatste deel van je boek hebt geschreven het heeft mij inspiratie gegeven. Geen woorden maar daden :-) ) en ja we zijn niet perfect maar dat hoeft ook niet voor God. Dan zouden we God ook niet meer nodig hebben.

    De vraag wat er met Mila en Aslander moet gebeuren, dat laat ik graag aan jou over. Want jij bent de schrijver! Maar ik zit te wachten tot de volgende eraan komt. En de daarop volgende. Enne als je dan toch bezig bent maak er dan maar een serie van… Ik ben blij dat je op zo’n manier schrijft en dat het toch een mooi christelijk karakter heeft. Dat moet je wel zo houden hoor! Maar goed dat is mijn mening.

    Bedankt voor je boek.
    Groetjes Sandra (van het theaterdictee in Zeewolde)

  7. Ha Rien,

    Als broer van Jan-Jaap al veel over je boek gehoord en het nu in de middagzon in een ruk uitgelezen. Sterke punten vind ik je poetisch beschrijvingen, die verraden je achtergrond als dichter. Ook Aslander zelf is een geloofwaardig romanpersonage, met wie het goed meeleven is. Wat mij betreft gaat het mis bij het detective-element. Daar ontbrak voor mij alle spanning, het kunstmatig ingebouwde hoofdstukje met door sterretjes gescheiden alinea’s ten spijt. De eventuele spanning wordt steeds vakkundig weggenomen door het puzzelende groepje eilandgasten, die mij als lezer precies voorkauwen hoe het allemaal gegaan is. En een niet-spannende detective is net zo’n doodzonde als een niet grappige comedy…

    Gelukkig heeft jouw boek meer te bieden en dat is tegelijk ook de reden dat ik mijn opbouwend bedoelde kritiek hier plaats. Ik vind je een betere romanschrijver dan detectiveateur.Omdat je overduidelijk mee te vertellen hebt. Bij het laatste hoofdstuk kreeg ik tranen in mijn ogen.

    Hoe het dus verder moet met Aslander en Mila? Maak er een romancyclus van, of leg je meer toe op het detective-element. Met andere woorden, kies dan heden wie gij dienen zult: Jan Siebelink of Nicci French…

    • :) Ha Matthijs, dank voor je lof en je kritiek. Ik ben het met je eens: ik moest in dit eerste deel op dat punt een veer laten. Het punt is dat ik detectives best leuk vind, maar niet als ze draaien om de spanning van het oplossen van de moord. Er moet meer gebeuren. Ik zit nu te werken aan deel twee. Ik hoop dan echt aan jouw bezwaar tegemoet te komen. Maar ik probeer de vierkante cirkel: ik wil toch graag twee heren blijven dienen. De Schrift geeft me weinig kans, maar ik denk dat het mogelijk is: een detective schrijven met méér dan alleen een spannend moordverhaal. Ik doe mijn best. Thnx.

  8. heb net je boek gelezen.
    ik vind het erg prettig te lezen, spannend, en hoop dat je nog een vervolg schrijft.
    succes. de manier Boodschap die er in zit is juist gaaf. trek je niets aan van al die kritieken, blijf bij jezelf.

    van een ongeletterde, niet doorgestudeerde , thuiswerkende , veel met “mensen”omgeven vrouw.

    Annet

  9. Aslander en Mila ontmoeten elkaar op de begrafenis van de roofvogelvrouw. Die heeft iets aan hen nagelaten; iets uit het verleden wat verklaart waarom ze zo scherp was. Ze voelen zich verplicht om ‘het’ uit te zoeken/recht te zetten (soort raadsel…, niet weer een moord oplossen. Waarom moeten detectives altijd over moorden gaan?)
    En verder niet te voorspelbaar, ze is ook al heel mooi en perfect… Laat ze fouten maken, haast onherstelbare fouten; menselijke fouten dus.
    En ik ben zelf ook erg benieuwd naar het Turkse digiwonder. Kun je iets vertellen over zijn leven?

    • Mirjam,
      Ik dacht eerst: dat kan niet. Thera kan niet dood. Dan verdwijnt er zo veel spanning uit het verhaal. Die voortdurende irritatie tussen haar en Aslander… Maar toen ik doorlas dacht ik: verrek, ze heeft een punt. Thera is het type dat een geheim meeneemt in haar graf – en toch ook weer niet. Ze spant Aslander dan misschien wel voor het laatst voor haar karretje, zo is ze wel. Hm. Prikkelende gedachte.
      Maak je over Bülent geen zorgen, die komt wel terug. Maar ik vertel daar nog niks over. Ik hoop dat je ook over hem je gedachten eens laat gaan. Wie weet wat daarvan in een volgend boek terechtkomt.

  10. Hallo Rien,
    Het was een geweldige avond in Rotterdam, bedankt.
    Mijn reactie was dat ‘Aslander en Mila’ een staartje moest hebben in Servie. Daar blijf ik bij.
    Na de avond spookte het verhaal toch weer in mijn hoofd. Wat zou er met Mila aan de hand kunnen zijn? Ik weet het :) . Mila is slachtoffer én dader in het Servische drama van 15 jaar geleden. Zij is op haar zestiende door soldaten verkracht en is daardoor haar zelfrespect kwijt. Vandaar ook die topsport als compensatie.
    Ze is daardoor tegen haar wil zwanger geraakt en heeft een zoon gekregen. Deze zoon staat op het punt er achter te komen hoe hij ter wereld is gekomen. Mila is op de vlucht geslagen, maar lijdt zelf het meest onder het drama.
    Maar waarom dader? Ze is na de geboorte van haar zoon in contact gekomen met een jonge man die zelf in het leger gediend heeft. Ze is onderhuids woedend op alles wat een uniform draagt en probeert hem te vermoorden….. en vlucht.
    Mila zou een Kroatische of Bosnische kunnen zijn.
    (Zelf ken ik veel vrouwen die in Nederland terecht zijn gekomen om hier een ‘beter’ leven te krijgen. Heel vaak hoor ik dat ze in hun thuisland nog een kind hebben. Dat kind hebben ze in de steek gelaten en proberen hier een nieuw leven te beginnen, maar dat lukt zo maar niet. Ze denken de ene fout goed te kunnen maken door een andere fout….! H gr Cobie, docent Nederlands als Tweede taal+ inburgering)

  11. Mila is een schitterende femme fatale. Dramatisch kruitvat dat smeekt om een vervolg.

    Servie is link: eigenlijk te zwaar voor een detective. Een detective heeft van nature een bepaalde lucht, een soort spelelement en de hoofdpersoon komt zelden zelf in doodsnood. In Servie is het drama bijna onvermijdelijk zo groot, dat je inderdaad volgens mij niet ontkomt aan thrillerelementen (= o.a. de hoofdpersoon komt zelf in doodsnood). Wat betreft was het makkelijk geweest als je van Servie Bulgarije had gemaakt: dan had ze nog ‘gewoon’ maffia-banden kunnen hebben en had je bij een detective kunnen blijven. Nu dwing je je zelf min of meer naar de thriller-hoek.

    En krijgen ze wat? Natuurlijk. En knallen ze uit elkaar? Even natuurlijk.

    En oh ja, waarom staat Lammert zich die relatie niet toe? Waarom is hij uberhaupt als dertiger single? Ik herinner me geen suggesties in deel 1 en dat is misschien wel jammer. Weet Rien het zelf al wel? :) Zijn perfectionisme zou een sleutel kunnen zijn. ‘Je verknalt toch elk relatie en doet het nooit helemaal goed.’ Of andersom, hij is zo’n perfectionist geworden door een vreselijke fout in een eerdere relatie. Mooi voor een volgend deel: hij ontdekt dat zijn (fatale?) fout misschien wel helemaal niet aan hem zelf ligt. Of juist wel…

  12. De romanlevens van Aslander en Mila begonnen in een detective, maar ik zou het jammer vinden als ze daartoe veroordeeld bleven. Rien, bouw op deze detective voort met een psychologische thriller! Dat geeft je meer ruimte. En zoek de ruimte ook geografisch. Wat dacht je van Servië? Maar Leiden is natuurlijk ook oké…
    Enne, natuurlijk vinden ze mekaar…
    Kan een hele mooie serie worden en een verrijking voor de christelijke literatuur.

 Geef een reactie

(required)

(required)

Je kan deze HTML tags en attributen gebruiken: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>

© 2012 Rien van den Berg